Yaşların da dönüm noktaları var, değil mi?
30 önemlidir mesela. 18 reşit olma, 35 yolun yarısı, 2 yaş sendromlu… İnanır mıyım bunlara?
Mesela 30’uma gireceğim için hiç panik olmamıştım.
18’imden 4 gün önce en spor kıyafetimle gittiğim kafe-bar reşit olup olmadığımı anlamak için nüfusumu sormuştu da garson 4 güne acıyıp almıştı beni içeriye. 4 günden sonra kırk yıllık içici gibi içebilirdim içkimi.
35 yolun hangi yarısı veya neresinin yarısı hala çözebilmiş değilim.
2 yaş sendromumu ise hiç hatırlamıyorum…
18’imden 4 gün önce en spor kıyafetimle gittiğim kafe-bar reşit olup olmadığımı anlamak için nüfusumu sormuştu da garson 4 güne acıyıp almıştı beni içeriye. 4 günden sonra kırk yıllık içici gibi içebilirdim içkimi.
35 yolun hangi yarısı veya neresinin yarısı hala çözebilmiş değilim.
2 yaş sendromumu ise hiç hatırlamıyorum…
Sihirli değneği yok tabii yaşların. Ama 33’ümde güzel hissediyorum yahu. Mesela 30’dan daha güzel, daha keyifli, bir o kadar duygusal… 18’den daha cesur, 35’e hazır, 2’ye göre pek görmüş geçirmiş!
Bu yaşımın hediyesi birkaç beyaz saç telini alıyorum, biriktirdiklerime ekliyorum.
Bir muma kaç dilek sığar bilmiyorum ama çok dileğim var hayattan. Derin bir nefes alıyorum, usulca üflüyorum…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder