Sanıyorum, olanlar oldu! İçimdeki yazma tutkusu kendini serbest bıraktı. Aslında, tutkuma söylenmemeli veya tutkumu tebrik etmemeliyim. Çünkü serbest kalan aslında ben'im.
Yıllar yılı hep yazdım da iş paylaşmaya gelince donup kalırdım. Kendimi gizlemeye çalışma, duygularımı aman sakın ele vermeyeyim derdi...
Kendi kendime kurduğum nasıl bir baskıysa üstümdeki, saldım çayıra! İzin verdim gitmesine gitsin istedim.
Bugün güzel şeyler yaptık ablamla... Hem kendimiz hem işimiz için... Göz bebeğimiz Tortiera'mızın da blogu yayında!
Tortiera'nın hayalleri bana da ilham oldu. Aldım kağıdı kalemi elime, doğum günümde bir-iki güne açacağım blogum için yazmaya başladığım yazıların üstünden geçtim, bugünkü yazıyı yazdım ve işte buradayım!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder