Sayfalar

11 Ağustos 2013 Pazar

Kendinle Kalmak

“Kurtlarla Koşan Kadınlar” üzerine uzun bir yazı yazacağım; ancak henüz beklemedeyim. Kitabı bir yandan hemen okuyup bitirmek istiyorum, bir yandan hiç bitmesin diye sindirerek okuyorum, bir yandan da – ki mevcut durum bu – biraz okuduktan sonra saatlerce düşüncelere dalıyorum. Yani acele etmeden ilerliyorum. Okudukça da aslında nasıl bir durumdan nereye geldiğimi, nerede olduğumu ve nereye gideceğimi görüyorum. Farkındalıklarımla keyifleniyorum. Sonra da yazılar dökülüyor işte. Bu da bloğumun payına düşen yazı…

Uzun zamandır kendime daha çok vakit ayırmak için kaçamaklar yapıyorum. Yapamadığım yerde biraz sinirleniyorum. Gitmek istiyorum. Bazen bazı şeyler fazla geliyor, sadece kendimle kalmak istiyorum. Hayır, bunalım değil bu – değil. Tamamen bir ihtiyaç aslında... Suya olan ihtiyacımız gibi kendimize de, en derinimizdekine de ihtiyacımız var aslında. Ne kadar yorgunsak, ne kadar uzak kalmışsak, ne kadar ertelemişsek o kadar çok ihtiyaç duyuyoruz ona… Saatlerce susuz bırakılmış olsanız suyu nasıl kana kana içeceğinizi düşünün. Bunalım değil yani durumum J Bir yenilenme, kendine dönme, unuttuklarını hatırlama çabası. Aslında yalnızlığında çoğalabilmek diyorum buna ve böylece daha yakın olabilmek etrafındakilere. Çünkü o yalnızlıktan çıktığında etrafına yaydığın enerjinin nasıl değiştiğini, etrafındakilere yaydığın ışığın nasıl farklılaştığını görüyorsun. Görüyorsun, çünkü sen değiştiğinde onlar da değişiyor. Kilit “sen”sin.

İnsan kendine döndükçe, içindekiyle derin bağlarını korudukça, düşündükçe, düşüncelerin gözlerinin önünden akıp geçmesine izin verdikçe, kendine sorular sordukça ve içinden en doğru yanıtları aldıkça, içindeki sesleri dinledikçe ve doğru olanı içinden hissettikçe daha güçlü devam ediyor hayatına. 

İşte bu nedenle kendisiyle kalmalı insan. Düşünmek, hiçbir şey yapmadan düşünmek, en sevdiğin işi yapmak ama kimsenin seni rahatsız etmediğinden emin olmak, yazmak, okumak, kendini beslemek, gitmek… 

Dönüşün var, olmak zorunda. Önemli olan gitme vaktini hissedip müsaade isteyebilmek ve her dönüşünde yenilenebilmek…

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder